Dissonans

1. Dissonans Диссонанс Dissonans Диссонанс

Manba: Allambergenova, Nigora Gúlmurzaevna (2022). QARAQALPAQSHA – ÓZBEKSHE – QAZAQSHA – TÚRKMENSHE – RUSSHA LINGVISTIKALÍQ TERMINLER SÓZLIGI. Nukus: NUR TURAN PRINT., 22-bet.

1. (фр. dissonance, лат. dissono — ноуйғун товуш, овоз сўзларидан) — диссонанс ёки оч қофия. Қофиянинг фақат ундош товушларга асосланиши ва унли товушларнинг мос келмаслиги натижасида юзага келган тури. Абдулла Ориповнинг қуйидаги мисралари диссонансга мисол бўла олади: Бугун-чи, бир ўзим, юрибман танҳо, Севги ҳам, висол ҳам бўлдилар абас. Варчаси мангуга тарк этди, аммо Ўша ўйлар фақат тарк этган эмас. Ҳ. Худойбердиеванинг қуйидаги мисраларидаги қофия ҳам диссонансга мисол бўлади: Эрта тонгдан қизғин бонгдай чархланмоқда чалғилар, Ҳосил куйин янгратмоққа шайланмоқда чолғулар. Ўзбек шоирлари шеърда кўп ҳолларда тўла қофиялар қўлласалар ҳам, бироқ айрим пайтларда диссонансларга ҳам мурожаат этадилар.

Manba: Хотамов, Н.; Саримсоқов, Б. (1979). Адабиётшунослик терминларининг русча-ўзбекча изоҳли луғати. Tashkent: Ўқитувчи., 88-bet.

1. (лат. dissonans — ихтилоф, келишмовчилик, уйғунсизлик) — диссонанс; баъзи одамнинг сўзлари ёки хулқининг атрофдаги бошқа кишиларнинг кайфиятига, дунёқараш ва эътиқодларига мос келмаслигидан иборат социал (ҳолат) ҳодиса.

Manba: Турғунов, Қ. (1975). РУСЧА-ЎЗБЕКЧА ПСИХОЛОГИЯ ТЕРМИНЛАРИНИНГ ИЗОҲЛИ ЛУҒАТИ. Tashkent: Ўқитувчи» нашриёти., 49-bet.