ABULIYA

1. (юнон. abulia — қатъиятсизлик, журъатсизлик) — абулия (иродасизлик); муайян психопотологик сабабларга кўра ироданинг бўшашиши, кучсизланиши ёки тўлиқ йўқолишидан иборат ҳолат; А. ҳолатида киши энг оддий ҳаракатларни ҳам бажара олмай қолиши мумкин. А. жисмоний ва психик жиҳатдан тўғри ривожланмасликнинг ёки нерв системаси заҳарланишининг натижаси бўлиши ҳам мумкин.

Manba: Турғунов, Қ. (1975). РУСЧА-ЎЗБЕКЧА ПСИХОЛОГИЯ ТЕРМИНЛАРИНИНГ ИЗОҲЛИ ЛУҒАТИ. Tashkent: Ўқитувчи» нашриёти., 6-bet.

1. — отсутствие желаний и побуждений к деятельности. — abulia, aboulia, ae, f. (гр.). — АБУЛИЯ — истаклар ва майлларнинг йўқлиги, фаолиятсизлик.

Manba: Якубова, С. И.; Тўлаганов, Ф. Ж. (1978). Русча-латинча-ўзбекча медицина луғати. Tashkent: Медицина., 11-bet.